De trooster

 

Toen Christus na Zijn verblijf op aarde naar de Hemelen terugkeerde, beloofde Hij dat Hij de mensen Zijn Trooster zou zenden. Dit is gebeurd tijdens Pinksteren en wij kennen dat gebeuren als ‘de uitstorting van de Heilige Geest’, het was het moment waarop de apostelen spraken tot de mensen in alle talen en waarbij zij boven hun hoofden ‘tongen hadden als van vuur’. De Heilige Geest inspireerde de apostelen en daardoor konden zij zich voor een ieder verstaanbaar maken en de boodschap verkondigen van de Christus, van Zijn komst naar de aarde, van de taak die Hij daar volbracht had, van de lessen die Hij de mensen leerde, van Zijn kruisdood en Opstanding. Iedereen die het horen wilde kon die boodschap verstaan en heel veel mensen hebben zich die dag dan ook bekeerd tot het Christendom.

Het was fantastisch en wonderbaarlijk dat iedereen de apostelen hoorde praten in zijn of haar eigen taal en zodoende kennis kon nemen van het enorme werk van Jezus de Christus, maar hoe was dat later? Hoe was dat toen de apostelen er niet meer waren? Hoe was dat, toen, op een gegeven moment,  het instituut kerk van de grond kwam? Hoe ging het toen met de Heilige Geest? Inspireerde Hij ook de kerkleiders en kregen de mensen toen nog steeds een boodschap rechtstreeks uit de Hemelen? De eerste tijd wel; in de tijd dat de eerste christengemeenten actief waren was er zeker nog sprake van hemelse inspiratie, de mensen die de Christus hadden gekend en later de mensen die de apostelen hadden gekend, zij waren zuiver in hun geloof en de belijdenis daarvan en zij zullen zeker nog contact gehad hebben met de wereld van Gene Zijde; zij zullen geïnspireerd zijn door Gods Engelen en een zuivere boodschap hebben verkondigd.

De kentering is gekomen op het moment dat de kerk in macht begon te denken. Vanaf het moment dat de kerk zijn macht ging uitbreiden en begon met het verzamelen van rijkdommen, was er geen sprake meer van een goddelijke gedachte, laat staan van Goddelijke inspiratie. Een instituut dat de mensen dom wil houden en uitbuiten kan onmogelijk zijn basis vinden in de Goddelijke wet. Een ieder die de 10 Geboden kent weet dat dit nooit de wil van God kan zijn en het is dan ook een logisch gevolg dat God zich terugtrekt: wie niet voor Mij is, is tegen Mij!

Zou de Christus dan Zijn Trooster weer hebben teruggehaald? Zou God werkelijk Zijn bemoeienis met de aarde hebben gestaakt? Of zou die bemoeienis zich op een andere manier openbaren? Wanneer God zich terugtrekt uit de kerk betekent dat niet dat God de mensheid in de steek laat, immers: ‘Hij laat niet varen het werk van Zijn handen’. En dus gaat God op zoek naar mogelijkheden buiten de kerk en worden er op aarde mensen geïnspireerd, stuurt God mensen naar de aarde om een taak te volbrengen. Zo is op dit ogenblik Lhyza een profeet van God. De boodschap is nog precies dezelfde. Het is wederom de mens die zich van de boodschap heeft afgekeerd en die ervoor kiest om steeds minder of helemaal niet meer met God te leven. Maar God laat niet los, Hij laat nooit los, want Hij laat nu eenmaal niet varen het werk van Zijn handen …

Doordat de Christus een deken van liefde om de aarde heeft gelegd waar een ieder uit kan putten, is het voor de mens mogelijk om zuiver te toetsen; immers, de mens kan niet meer zomaar beïnvloed worden door het kwaad (zie artikel: Jezus de Christus) en kan zich beroepen op het eigen gevoel voor goed en kwaad dat iedere ziel in zich draagt. Wanneer je als mens naar je hart luistert, is het niet zo moeilijk de waarheid te achterhalen. Wanneer je je oprecht, vanuit je hart, afstemt op de liefde van de Christus, dan komt Zijn liefde naar je toe en kun je je eraan laven en je erdoor laten troosten. In de liefde van Jezus de Christus voor de mensen schuilt de ware Trooster.

terug naar Thema's

 

home                                                                      auteursrecht