Vrede en onvrede

 

Het kerstnummer van ons Kontaktblad had in 2009 als thema 'Vrede en onvrede'. Het volgende artikel (in aangepaste vorm) gaat hierover.



Een docent doet zijn verhaal. Hij geeft studieloopbaanbegeleiding aan twee groepen van vijftien studenten, in de leeftijd tussen zeventien en negentien jaar. Vijftien van deze dertig studenten hebben gescheiden ouders, één studente heeft een vader met losse handen en één studente heeft een vader die drankverslaafd is. Een aantal van deze studenten heeft geen contact meer met een van beide ouders. Weer een andere student heeft jarenlang afwisselend bij zijn moeder of vader geleefd. Bij het vertellen over hun achtergrond komen de nodige emoties van verdriet en frustratie los. Ook waren alle studenten zeer onder de indruk van het feit dat zoveel mensen het nodige moeten verstouwen in hun leven. Als we praten over scheidingen, mishandeling en drankverslaving dan mogen we gerust praten over emotionele klappen die kinderen, jongeren, maar ook volwassenen moeten incasseren. Hoe kunnen we kijken naar deze veel voorkomende problemen in onze maatschappij als we het hebben over kerst en de geboorte van Jezus de Christus? We praten dus over vrede en onvrede.

Het verdriet, de onvrede en de frustraties bij de genoemde jongeren, maar überhaupt bij veel mensen, zijn groot. Is dat onterecht? Volgens mij kun je alleen maar begrip opbrengen voor de onvrede van mensen die het nodige moeten incasseren en onvoldoende gelegenheid hebben om hier over te praten. Veel mensen worden emotioneel niet begeleid bij het incasseren en verwerken van die emotionele tegenslagen. Ook worden te weinig gesprekken met hen aangegaan over het aangaan van relaties, hun kwaliteiten, ontwikkelpunten, zorgen, etc. Een mens krijgt, bij wijze van spreken, in onze hedendaagse maatschappij meer begeleiding bij het uitzoeken van een hypotheek dan bij het verwerken van een scheiding of het aangaan van een relatie. Je kunt een mens niet verwijten dat hij of zij in onvrede leeft als deze mens weinig heeft kunnen praten en daardoor een kennisgebrek heeft over bijvoorbeeld het aangaan van relaties, of de man-vrouw verhouding.
Het leven van Jezus de Christus is ook in dit opzicht van een grote waarde. Hij heeft veel uitgelegd over de manier waarop mensen het beste met elkaar kunnen leven. Deze normen zijn tot in onze tijd doorgedrongen in vele leefregels maar ook in formele wetten. Dit kader en Zijn uitleg vormen dus een stevig houvast. In de praktijk moeten deze regels en adviezen worden uitgelegd en toegepast op vandaag de dag, zodat mensen zich gesteund en gestimuleerd voelen. Dat betekent bijvoorbeeld veel uitleg over allerlei relationele zaken.
'Hebt uw naaste lief' is niet een gebod om bang voor te zijn omdat je het gevoel hebt hierin tekort te schieten. Integendeel, 'Hebt uw naaste lief' is stimulerend bedoeld want iedereen weet dat als we dit kunnen toepassen alle mensen veel gelukkiger zullen zijn. Het is dus een doel. En op basis van dit doel kunnen we met elkaar praten over hoe lastig het vaak is om de ander te waarderen. Dit praten kan dan leiden tot inzicht in je eigen functioneren en dat van de ander. Op basis van dit inzicht ga je je verder ontwikkelen en zet je stappen op het pad dat met de woorden 'Hebt uw naaste lief' is uitgestippeld.

De geboden van Jezus de Christus zijn nooit bedoeld geweest om ons bang te maken en passief. De geboden zijn bedoeld om mensen geestelijk en emotioneel te activeren. Nadenken over allerlei situaties waarin een mens terecht kan komen, hierover met elkaar praten en je ontwikkelen, dat is het doel van het Christendom! De kerk zou hier een ondersteunende rol in moeten spelen. Niet de kerk zoals we deze heden ten dage kennen. Deze kerk is immers een machtsinstituut waardoor vele mensen in vele eeuwen bang zijn geworden voor het geloof en zelfs weerstand hebben gekregen tegen alles wat met geloof te maken heeft. Nee, als we het hebben over de rol die de kerk zou kunnen spelen in het bestrijden van onvrede, dan praten we over een gebouw waar mensen werken die door God beïnvloed worden. Zoals in de eerste Christengemeenschappen, waar priesters leefden die geïnspireerd werden vanuit God en dus ook werden begeleid door Engelen.

Op het moment dat de leiders in de kerk de Bijbelteksten gingen gebruiken om mensen mee onder de knoet te krijgen is de begeleiding vanuit God onmiddellijk stopgezet. God werkt nooit mee aan een machtsinstituut dat strijdt voor aardse belangen zoals bezit, geld en macht.
Het gevolg is dat de mens in deze tijd een schromelijk tekort heeft aan geestelijke en emotionele kennis. Hierdoor ontstaat bij heel veel mensen onvrede zich uitend in teleurstelling over het leven, scheidingen, passiviteit, teveel televisie kijken, overmatige seksualiteit en verslaving. Dat is ook de reden waarom er door de Engelen opnieuw uitleg gegeven wordt over het leven.
Het Christendom is gebracht door Jezus de Christus. Maar de uitleg van het Christendom, dus de concrete toepassing in het alledaagse leven moet opnieuw worden gestimuleerd omdat teveel mensen bang zijn geworden en in onvrede zijn geraakt.
De Engelen leggen ons, in het kader van het Christendom, veel uit over belangrijke onderwerpen waar de mens heden ten dage over nadenkt. Grote onderwerpen zoals: het feit dat er geen eeuwige verdoemenis bestaat, wedergeboorte, het aangaan van relaties, het huwelijk, opvoeding van kinderen, het omgaan met verdriet en angst, het omgaan met seksualiteit, leren praten over gevoelszaken, de man-vrouw verhouding, omgaan met het werk, kortom teveel om op te noemen.
In het kader van dit artikel wordt aandacht besteed aan het aangaan van relaties en dan specifiek de man-vrouw verhouding. Omdat dit ook een groot onderwerp is, waar de Engelen al meer dan 20 jaar uitleg over geven, zal in dit artikel slechts een enkel facet daarvan worden toegelicht.

Veel mensen die een liefdesrelatie aangaan hebben vaak weinig kennis en inzicht meegekregen over het functioneren van man en vrouw. Met naïeve en positieve verwachtingen stappen mensen in het huwelijk. Heel vaak kiezen we elkaar in eerste instantie op basis van seksuele aantrekkingskracht en is het lastig om een goed onderscheid te maken tussen seksualiteit enerzijds en het goed met elkaar kunnen praten anderzijds. Door een gebrek aan kennis en de beïnvloeding vanuit de filmwereld, maar ook vanuit de seksindustrie, denken veel mensen dat hartstocht liefde is. Na enige tijd met elkaar samen te hebben geleefd, raakt bij veel mensen de seksualiteit op de achtergrond en gaat de behoefte uit naar het opbouwen van een werkelijk contact. Op dit punt gaat het in veel relaties niet goed. Misschien omdat de partners niet echt bij elkaar passen. Dus de vraag waar je op zou kunnen letten bij het aangaan van relaties is ook een belangrijk onderwerp. Zoals gezegd is het opbouwen van een werkelijk contact voor veel huwelijkspartners een probleem. En dit heeft vaak te maken met kennisgebrek over de eigen manier van denken en het denken van de partner. Op dit punt had een werkelijke kerk met leiders die geïnspireerd zijn vanuit God ondersteuning kunnen bieden. Dit omdat een moeilijke relatie of een scheiding vaak leidt tot emotionele afbraak in plaats van opbouw van capaciteit, inzicht en liefde. Deze opbouw is de kern van het Christendom. De kerk heeft echter in het nabije verleden vanuit machtsdenken wel het hebben van veel kinderen gestimuleerd, maar heeft de mens nooit echt ondersteund in diens relationele problemen.

Dus om een werkelijk goed contact op te bouwen is kennis en inzicht nodig, bijvoorbeeld over het denken van man en vrouw. Allereerst moet worden benadrukt dat geen mens gelijk is. Je hebt positieve en negatieve karakters. Je hebt mensen met een diep ontwikkeld gevoel en mensen die dit minder hebben ontwikkeld en bijvoorbeeld nog meer gericht zijn op de materie. Deze mensen kom je tegen bij zowel vrouwen als mannen. Niettemin kun je, zoals de Engelen hebben uitgelegd, een patroon ontdekken in het denken en handelen van man en vrouw. Als je inzicht hebt in dit patroon dan ben je beter in staat om na te denken op welke manier je een contact met de ander kunt opbouwen.

Als we naar de vrouw kijken dan zien we een mens die kinderen kan baren. Dus alle vrouwen hebben in hun levens op aarde (wedergeboorte) vaak kinderen gebaard. Enkel dit gegeven leidt tot een herkenbaar patroon in het denken van de vrouw. Het baren van kinderen is ontzagwekkend en indrukwekkend, maar een mens in de conditie van zwangerschap weet hoe kwetsbaar deze situatie is. Nog afgezien van de emotionele kant vraagt de fysieke conditie van een zwangere vrouw om een stabiele en evenwichtige omgeving. Dit gegeven en het feit dat met een (pasgeboren) kind alleen met gevoel kan worden gecommuniceerd leidt tot een bepaalde manier van denken.
De vrouw komt dus primair met haar gevoel. Dit berust op het feit dat zij kinderen kan baren en dat de zorg voor een kind gevoel vergt. We hebben het in dit verband dus niet over positief of negatief. Er zijn immers vrouwen met een positief karakter en vrouwen met een negatief karakter. Ook speelt de vraag of een vrouw ver ontwikkeld is of niet geen rol. Waar het om gaat is dat zij primair met gevoel komt omdat zij in staat is om een kind te baren. Het gegeven dat een zwangere vrouw (fysiek) kwetsbaar is, leidt tot een manier van denken die niet zozeer, in eerste instantie, gericht is op de eigen positie maar veel meer gericht is op de omgeving. Zij heeft immers baat bij een stabiele omgeving en veel vrouwen praten dan ook vanuit een zorg voor haar omgeving. In de meeste gezinnen speelt de vrouw hierin een cruciale rol, die zich bijvoorbeeld uit in de zorg hoe het emotioneel gezien met haar kinderen gaat, of haar kinderen goed zijn gekleed, of zij voldoende eten krijgen, etc. Voordat we gaan kijken welke invloed man en vrouw op elkaar uitoefenen, gaan we eerst de positie van de man bekijken.

De man heeft een andere instelling. Op basis van zijn drift is hij in staat om te scheppen. Hij kan voor een omgeving zorgen waarin mensen kunnen gedijen en ontwikkelen. Waarin grond wordt bebouwd voor voedsel, waarin huizen zijn gebouwd waar mensen goed in kunnen leven, waarin opleiding mogelijk is, waarin gemusiceerd kan worden, etc. Veel uitvindingen, ook in deze moderne tijd, waarin vrouwen veel meer opleidingskansen hebben, worden gedaan door de man. Door de eeuwen heen is de man echter doorgeschoten in zijn drift. Hij is niet alleen gaan opbouwen in zijn eigen omgeving, hij is ook gaan veroveren. De man heeft zich ontwikkeld tot een mens die macht, bezit, werk en geld hoog in het vaandel heeft. Ter illustratie: bijna alle oorlogen worden gestart door mannen, die niet zijn gericht op de opbouw van hun eigen omgeving, maar op het veroveren van macht en bezit. Een vrouw zal in haar streven naar een stabiele situatie niet snel kiezen voor een oorlog waarbij vele kinderen, jongeren en volwassenen zullen sterven. Omdat de man is doorgeschoten in dit machtsdenken, is tevens een bepaald beeld van de man ontstaan.
Hij moet sterk zijn, hij heeft geld, een goede baan, heeft bezit, heeft beslissingskracht, etc. Maar welke man kan voldoen aan dit beeld? Veel mannen zijn, net als de vrouw, onzeker. Elke man heeft dus een gevoel dat hij tekort schiet, dat hij niet geaccepteerd wordt, omdat hij niet aan het ideaalbeeld kan voldoen. Op basis van dit gevoel heeft hij zich onder meer gestort op de seksualiteit. Een seksueel gevoel verdringt kortstondig het gevoel van tekortschieten.

Hier zijn we op een punt aanbeland dat we kunnen gaan kijken naar de invloed die man en vrouw op elkaar uitoefenen.
Op basis van de gevoelens van tekortschieten, seksualiteit en machtsdenken, reageert de man afwijzend en onderdrukkend op de vrouw, die primair komt met haar gevoel. De reclamewereld en modewereld getuigen hiervan. Dit zijn industrieën die aangestuurd worden door mannen, waarbij de vrouw veelal op een seksuele manier wordt gepositioneerd. Om van de wereldwijde seksindustrie nog maar te zwijgen. De vrouw gaat hierdoor leven op basis van een projectie. Een beeld zoals dat voor haar wordt gecreëerd door de man en waaraan zij nooit kan voldoen.

Is het de bedoeling van dit artikel de man of de vrouw de schuld te geven van iets? Het antwoord is natuurlijk nee. Het gaat er immers om dat de mens, man en vrouw, tot denken wordt aangezet. Op basis van deze kennis kan de man gaan nadenken. Heel veel mannen lopen rond met een schuldgevoel vanwege seksuele gevoelens. Is het dan niet geruststellend om te weten dat dit gevoel zich in eeuwen heeft opgebouwd en dat het veelal voortkomt uit onvrede? Onvrede omdat hij niet aan het beeld van de man kan voldoen dat hij nota bene zelf heeft ontwikkeld. Tevens kan de man in de praktijk gaan kijken of hij het gedrag dat gericht is op macht en positie, herkent. Heel vaak is het toch zo dat een man onnodig vaak aan zijn positie denkt, last heeft van gevoelens van gezichtsverlies, onnodig vaak de discussie aangaat, zich niet snel directief laat sturen door bijvoorbeeld een vrouw? Al deze vragen kunnen leiden tot zinvolle gesprekken die tot een beter contact kunnen leiden. De vraag of de man zich bewust is van zijn onvrede en daardoor overmatig gericht is op macht en seksualiteit, doet in ieder geval recht aan de capaciteit en waarde van de mens die zich man mag noemen.

Veel vrouwen lopen in hun relatie een gevoel van onvrede op. Omdat de man van oudsher fysiek de sterkste is, is de vrouw zich gaan voegen naar de projectie van de man. Zij is als het ware bang geworden, omdat haar gevoel niet wordt geaccepteerd. In de praktijk leidt dit er toe dat veel vrouwen niet rechtstreeks meer praten, maar zich indekken of de man paaiend toespreken. Ook zijn veel vrouwen zich seksueel gaan kleden en gedragen. Maar voor wie doet zij dit eigenlijk? De vraag welke positie de vrouw, gezien haar capaciteit, mag en moet innemen doet eveneens recht aan de waarde van de mens die zich vrouw mag noemen.

Het bovenstaande is een voorbeeld van kennis die de Engelen via Lhyza aan de mensen doorgeven. Op basis van deze kennis is de mens beter in staat de leefregels, zoals in de bijbel omschreven, na te streven.
Kerst is een tijd van hoop, want Jezus de Christus is een mens geweest met een enorme schat aan kennis, die Hij heeft ingezet ter stimulering van ons. Laat je niet ontmoedigen door het beeld dat de kerk ervan gemaakt heeft, maar benut je eigen capaciteit en ga zelfstandig nadenken op basis van kennis die wederom vanuit de Hemelen wordt aangedragen. Het is hoopgevend en geruststellend om te weten dat de Hemelen graag willen dat je leert nadenken, waardoor je beter in staat bent een goed en ontplooiend leven op te bouwen ten bate van iedereen. Dat is het grote doel en de strekking van alle profeten die spreken uit naam van God.

 

terug naar Thema's

Kerst; een overpeinzing

December is de maand waarin we ons voorbereiden op het nieuwe jaar. We vieren Sinterklaas en maken ons vervolgens op voor Kerst en Oud en Nieuw. Dat doen we door ons huis knus en gezellig te maken, versieringen op te hangen, cadeaus te kopen, menu’s te verzinnen en mensen uit te nodigen om die dagen met ons door te brengen. We zijn op zoek naar warmte en geborgenheid. Dat is een levensbehoefte van de mens. Maar waar is de mens eigenlijk precies naar op zoek? Ben je werkelijk op zoek naar de warmte van je familie, of nodig je familieleden uit omdat dat nu eenmaal zo hoort en ben je opgelucht als ze de deur weer uit zijn? Nodig je de mensen uit die je werkelijk wilt zien, of nodig je mensen uit omdat het van je wordt verwacht? Krijg je ook werkelijk de warmte en de genegenheid waarnaar je op zoek was, of valt het tegen? Als het tegenvalt, wat was dan je werkelijke behoefte? Was die behoefte wel samen zijn met familie, was die behoefte wel cadeautjes uitpakken en veel lekkere dingen eten? Of lag je behoefte ergens anders? Misschien wil je werkelijk contact hebben en echt praten over wat je bezighoudt. Dat zou betekenen dat je een geestelijk of emotioneel verlangen hebt. De wens om werkelijk contact te hebben met anderen houdt veel mensen bezig niet alleen tijdens Kerst. Op dit onderwerp zullen we dan ook dieper ingaan.

Iedere ziel is op aarde om zich te ontwikkelen. We spreken van de aardse leerschool en het proces dat elke ziel op aarde te gaan heeft is bedoeld om hem geestelijk bewust te maken. Dat is nodig om na het aardse leven de overgang te kunnen maken naar de geestelijke wereld. In de geestelijke wereld is er een splitsing gemaakt in niveaus. Je kunt het vergelijken met een school: de eersteklassers zitten bij elkaar en zo ook de tweedeklassers, enz. Je komt te wonen met zielen die gelijkgestemd zijn, die op hetzelfde zielsniveau functioneren als jijzelf. Dat is fijn, omdat je elkaar dan goed kunt begrijpen, maar het is ook lastig, omdat het inhoudt dat je je op eigen kracht verder moet ontwikkelen. Je hebt daar immers geen voorbeeld van mensen die het beter of slechter doen dan jij, zoals hier op aarde, waar alle niveaus (levensgraden) door elkaar leven. Dit is tegelijkertijd ook mooi, want je weet dan zeker dat alles wat je aan zielskracht opbouwt je eigen verdienste is.
Omdat op aarde alle levensgraden door elkaar leven, het is immers een grote leerschool, overkomt het je hier dat je mensen tegenkomt die geestelijk gezien verder zijn ontwikkeld dan jijzelf. Aan die mensen kun je een voorbeeld nemen. Er zijn echter ook mensen die het minder ver hebben dan jij en die kunnen weer een voorbeeld aan jou nemen (als ze dat tenminste willen). Zo leren we van elkaar, totdat we het stadium hebben bereikt waarop we niet meer verder hoeven te leren op aarde en ons proces kunnen voortzetten in het hiernamaals.
(Lees ook: 'De aardse leerschool' op deze site)

Wanneer je er zo naar kijkt is het verstandig om mensen op te zoeken die stimulerend voor je zijn, mensen met wie je kunt praten over wat je bezighoudt; mensen die naar je luisteren en die vervolgens ook met je in gesprek gaan op een eerlijke en gelijkwaardige manier. Waar vind je die mensen zul je zeggen? Dat hoeft niet moeilijk te zijn wanneer je kijkt met je hart. Als je voelt met je hart kies je mensen uit die op een zelfde gevoelsniveau functioneren als jijzelf. Iedereen kent wel het gevoel dat je iemand voor het eerst tegenkomt en dat het meteen klikt, dat het meteen vertrouwd voelt en dat je makkelijk met diegene kunt praten. Wanneer je die ervaring hebt, kun je er vrijwel zeker van zijn dat je iemand tegen bent gekomen die op jouw gevoelsniveau zit, je herkent elkaar als het ware. Als je dan gaat praten kun je geestelijk de diepte in, je kunt je kwetsbare gevoelens bespreken zonder angst dat je daarin gekwetst zult worden. Dit alles omdat je voelt dat die ander je kan begrijpen. Als het lukt om je op die manier open te stellen voor iemand en dit gebeurt over en weer, dan voel je dat je geestelijk gevuld wordt. Het brengt een geluksgevoel met zich mee, een gevoel dat je wordt geaccepteerd en dat je mag zijn wie je bent. Dit gevoel is waar veel mensen naar op zoek zijn.

Als we teruggaan naar de Kerstdagen, kom je dan tot dat gevoel? Kun je een dergelijk contact krijgen met de mensen met wie je Kerst doorbrengt? Het gaat vaak om familie, dus je kent ze goed, maar heb je ook werkelijk contact met ze, contact van ziel tot ziel? Het zijn je bloedverwanten, maar zijn het ook je geestverwanten? Veel mensen bekennen dat ze hun familieleden meer uit een verplichtinggevoel uitnodigen dan dat er werkelijk sprake is van een goed contact waarin een gesprek over gevoel mogelijk is. Veel mensen praten hier niet over omdat ze vinden dat ze tekortschieten. Je familie blijft je familie zeggen velen, ook al ervaren ze de wederzijdse bezoeken als een verplichting. Natuurlijk ben je niet zomaar in je familie geboren, je hebt daar wat te leren, maar dat hoeft niet te betekenen dat je zielsmatig allemaal op dezelfde lijn ligt. Vele factoren spelen hierbij een rol. Zijn je ouders wel elkaars zielsverwanten? Hebben zij elkaar gekozen op basis van zielscontact, of misschien vanuit seksualiteit, of uit praktische overwegingen? En als zij geen zielsverwanten zijn, wat betekent dat dan zielsmatig voor hun kinderen? Wordt in dat lichaam dan een ziel geplaatst van het niveau van de vader of van de moeder, of misschien een niveau een beetje ertussenin, zodat het kind in ieder geval toch bij allebei een beetje aansluiting vindt?

Deze manier van kijken kan geruststellend werken voor vele familieleden die op basis van een verplichtinggevoel met elkaar optrekken tijdens de Kerstdagen. Het is immers geen kwestie van kwade wil als je vaststelt dat je met familieleden geen echt contact hebt. Zielsmatig kun je dat misschien goed verklaren. Het niveau, de interesses en het gevoel kunnen te ver uiteen lopen. Deze kennis geeft vrijheid om na te denken over de vraag met wie je graag de Kerstdagen zou willen doorbrengen, zonder daarbij het verwijt te maken of te krijgen dat je je familie laat vallen. Het leven dient om bewust te worden, geestelijk bewust en dat brengt onder meer met zich mee dat elk familielid keuzes mag maken: wat is het beste voor mijn ziel, wat is het beste voor mijn gevoel en ontwikkeling?

Wanneer je zielsmatig wilt ontwikkelen is de beste manier om een voorbeeld te nemen aan de Christus. Hij heeft ons veel informatie gegeven zodat wij in staat zijn om bewust keuzes te maken. Hij streeft dus naar zelfstandig denkende mensen die niet handelen op basis van vaste rituelen maar op basis van bewust denken over het welzijn van de ander en dat van zichzelf. Deze bewustwording wordt nu opnieuw gestimuleerd door de Engelen die via Lhyza ons het Christendom uitleggen. Wanneer we deze manier van denken volgen leren we in overeenstemming te leven met de wetten van God. We stappen dan als het ware bewust in de Schepping en we zullen merken dat ons leven dan beter verloopt: “neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw ziel; want mijn juk is zacht en mijn last is licht”. (Matt.11: 29,30).



 

terug naar Thema's

 

home                                                                      auteursrecht